نگاهم کن که چشمانت مرا راز نهانیست...........امیدمن! نگاه تو برایم زندگانیست

صدایم می کنی ناگه سراپامیشوم گوش.............رسا ترازصدایت نیست که عمرجاودانیست

                                                  " قاصدک "

دوست دارم همین باشی همین که هستی

باهمین حالی که پیش من نشستی

بشینیم باهمدیگه کنار ساحل

بکشیم رو ماسه ها عکس دوتا دل

یواشی کشیک بدیم وقتی که موجا

اومدن دلامونو بردن از اینجا

بهشون بگیم دلامونو بدن

به دوتا ماهی شبیه تو و من

(محمدعلی بهمنی)

نمیشه هیچ وقت تورو خوب ببینم

یه دل سیر چشای نازوسیاتو ببینم.....................همیشه وقتی تورو می خوام کنارم نمیای

" نمیذاری خوش به حال من بشه...............هیچ موقع قند تو دلم آب نمیشه "

خوش به حال تک درختی که همیشه.....................تورو روبه روش می بینه

یه دل سیر می بینه اون چشاتو

تو دلش قند آب میشه

اما من چی؟چراباید همیشه......................بمونم تو تنهایی تا تو بیای

میای و یه لحظه من می بینمت

بعدش اون نگاهتو می دزدی و زودی می ری

" نمیذاری خوش به حال من بشه...............هیچ موقع قند تودلم آب نمیشه "

می ری و من می مونم بایه عالم دلتنگی و

می مونم با یاد اون دستای گرمت

می مونم با بغضی کهنه که همیشه تازگی داره برام

می مونم تا قاب کنم.....................عکس اون خاطره ای رو که به تو تکیه زدم

خوش به حال همه ی اونایی که....................... تورو هرروز می بینن

اما حیف نمی دونن ............تو کی هستی و چی هستی و چرا قدر تورو نمی دونن؟

همه ی اون آدما بی تفاوت ازکنارت رد میشن

هیچ کدوم نمی دونن........اگه خوب نگات کنن.......توی چشمای سیاهت خودشونو می بینن

بعدش عاشقت میشن.............عاشق آینه ی چشمات............عاشق اون قلب پاکت

عاشق اون شب زیباوپرازستاره ی چشمای نازت

همه ی اون آدما

" نمیذارن خوش به حال من بشه.................هیچ موقع قند تو دلم آب نمیشه "

                             فدای مهربونیات:  نرگس تو (قاصدک)

     من با ابری که تو چشماته رفاقت می کنم

از دو چشم خیس بارونی عیادت می کنم

ازغم تو به ترانه هاشکایت می کنم                                   

به همین حس حسادت دارم عادت می کنم                                                           

            قا ب  

   خروسا خوندن و چشمای سحر خوابه هنوز

          زنجیر ابرا به دست وپای آفتابه هنوز

     چقدر دلم می خواست می شد به دریا بزنم

            چه کنم قایق من میون مردابه هنوز

   چراغ خونه تو می بینم و حسرت می خورم

       آخه تو خونه ی من روشنی نایابه هنوز

      دوتا دوتا همه ی عکسا با هم یکی شدن

غیر از عکس من و تو که تو دوتا قابه هنوز "محمد علی بهمنی "

                    اینم یه گل خوشمزه برای تو که عزیزترینی...

               تبي اين گاه را چون كوه سنگين مي كند آنگاه 
              چه آتشها كه در اين كوه برپا مي كنم هر شب
             

              تماشايي است پيچ و تاب آتش ها .... خوشا بر من
              كه پيچ و تاب آتش را تماشا مي كنم هر شب
             

              مرا يك شب تحمل كن كه تا باور كني اي دوست
              چگونه با جنون خود مدارا مي كنم هر شب
             

              چنان دستم تهي گرديده از گرماي دست تو
              كه اين يخ كرده را از بيكسي ها مي كنم هرشب
             

               تمام سايه ها را مي كشم بر روزن مهتاب
              حضورم را ز چشم شهر حاشا مي كنم هر شب 
              

              دلم فرياد مي خواهد ولي در انزواي خويش
              چه بي آزار با ديوار نجوا مي كنم هر شب 
            

              كجا دنبال مفهومي براي عشق مي گردي ؟
              كه من اين واژه را تا صبح معنا مي كنم هر شب 

                                                                       "  محمدعلی بهمنی "